dinsdag 30 november 2010

De coach vertelt...7



Al geruime tijd zit er bj ons dagblad Trouw op zaterdag een kleine extra-bijlage met de titel "Ideale banen". Daarin gaat het altijd over werkgerelateerde onderwerpen. Afgelopen zaterdag ging het over werkverslaving. In het artikel wordt onderscheid gemaakt tussen klassieke workaholics en bevlogen workacolics. Tot die eerste groep behoren dwangmatige werkers, die hun werk niet kunnen loslaten en er thuis nog volop mentaal mee bezig zijn. Ze voelen zich schuldig als ze niet werken en doen meer dan van hen verwacht wordt. Alles moet beter en het liefst perfect. De bevlogen workaholic werkt ook hard, maar die heeft er lol in. Ze doen dingen die ze zelf leuk en belangrijk vinden. Zij halen energie uit hun werk, terwijl de klassieken het risico lopen op emotionele uitputting.
Als ik zo om mij heen kijk bij De Bibliotheek Noord-Veluwe, dan schat ik in dat er wel een paar van die bevlogen workaholics rondlopen. Ik bespeur bij mezelf ook die neiging. Op zich lijkt me dit niet ernstig, maar ik vermoed dat je als bevlogen workaholic wel dicht bij de grens loopt om een klassieke workaholic te worden. En daar wil ik toch wel voor waken...

Het zit nog niet zo in mijn systeem om geregeld op YouTube te kijken, maar door het coachen wilde ik even proberen hoe het ook al weer ging om een filmpje in je blog te zetten. Zo liep ik tegen de muziek van 2 Unlimited aan, met bijbehorende clip. Het nummer heet "Workaholic".
Zelf word ik rustiger van Händel:

maandag 22 november 2010

de coach vertelt...6


Het interieur van onze woonkamer in scandinavisch grenen en veel blauw was na 20 jaar aan vervanging toe, zo vonden wij. Onze bankjes hebben het geweld van twee opgroeiende zonen en hun vriendenschaar prima doorstaan, daar niet van, ijzersterk beukenhout, maar wij waren er totaal op uitgekeken en we hadden zin in andere kleuren.
Dus bezochten wij al een paar jaar gerenommeerde meubelzaken in den lande, zoals Van Til in Alkmaar, Pastoe in Utrecht, Hoefsloot te Arnhem en Cilo te Zutphen. Om uitendelijk onze bestelling te plaatsen bij de firma Meyer in Heerde, want zij kwamen op ons heel vertrouwenwekkend over en konden ons alles leveren wat we wilden.
En zo zijn anderhalve week geleden onze nieuwe spullen afgeleverd, de gordijnen opgehangen en de kast keurig en geheel op maat in elkaar gezet. Onze zithoek ziet er nu prachtig uit en is helemaal wat wij er van verwacht hebben.
Alleen... het verschijnsel doet zich nu voor dat wij meer en meer in onze oude vertrouwde boekenkamer gaan zitten. Daar hoeven we niet bang te zijn om te morsen en te kruimelen.
En zo zie je maar: ik kan dan beroepsmatig wel heel eigentijds bezig zijn als coach bij een Web 2.0 cursus, maar in de huiseljke sfeer laat ik maar zo de oude tijden herleven van de mooie kamer, waar je maar zelden in mag zitten.

donderdag 4 november 2010

De coach vertelt...5

Net als veel andere bibliothecarissen heb ik de irritante eigenschap dat ik altijd aardig gevonden wil worden. Nu kwam er deze week van ons management het dringende verzoek aan de 23Dingencoaches om hun cursisten nadrukkelijk aan te sporen om te reageren op de blogs van hun collegacursisten. Dan begin ik al te piekeren. Zullen mijn cursisten mij geen drammerig,vervelend mens vinden, als ik ze hiermee benader? Hoe ga ik dit zeggen? Het lijkt mij het beste om vooral met goede argumenten te komen, waarom ze dit moeten doen. En gelukkig zijn die er genoeg.

"Ja, maar als ik ook al die andere blogs moet lezen, ben ik nog meer tijd kwijt aan die cursus", zo heb ik horen zeggen. Dat is zeker waar, maar...je krijgt er wel wat voor terug. Want:
a. je kunt er veel van leren: het gebeurt geregeld dat een collega in zijn blog iets
uitlegt, waar jij net niet uit kwam, zo is mijn persoonlijke ervaring
b. de blogs van anderen kunnen je inspireren: je collega heeft bijvoorbeeld leuke
gadgets gevonden of ergens over geschreven, waardoor jij op een idee komt
c. de blogs van anderen kunnen je amuseren: verschillende collega's blijken over een
nog niet eerder ontdekt schrijftalent te beschikken. Ze kunnen de leukste dingen
schrijven over hun vakanties, dagelijkse beslommeringen of voorvallen op het
werk.
d. het werkt heel stimulerend door op elkaars blogs te reageren. Als jij een reactie
plaatst bij de blog van een collega, zal die op zijn/haar beurt ook sneller eens
bij jouw blog gaan kijken. Zelf ga ik altijd heel snel kijken of er al reacties
zijn, als ik een nieuw stukje heb geblogd.
e. je leert je collega's beter kennen, door hun blogs te lezen.

Mij dunkt: redenen genoeg om te reageren op de blogs van je mede-bloggers.
En ik heb zo hopelijk voldoende duidelijk gemaakt aan mijn cursisten, wat er van ze verwacht wordt, zonder te drammen.

zondag 31 oktober 2010

de coach vertelt...4


Alweer werd ze wakker met een knoop in haar maag. Vandaag moest ze toch echt aan de slag met een oefening van 23Dingen. Ze lijdt aan een soort computerverstopping: met het geautomatiseerde systeem op het werk kan ze wel overweg, maar als ze met iets nieuws aan de gang moet, ontstaat er een blokkade in haar hoofd, alsof ze het ook niet wil weten. En als ze het eindelijk doorheeft, dan wordt het weer veranderd! Om moedeloos van te worden.
Na het ontbijt wil ze aan de slag gaan, maar oh, daar ligt nog wasgoed van een paar dagen geleden op de stoel, die strijkt ze eerst maar even weg. Ach, nu kleppert de brievenbus. Hé, de nieuwe margriet. Die leest ze toch eerst even. De telefoon rinkelt. Het is haar moeder. Na een uur weet ze alles over de nieuwe auto van de buren en de enkelbreuk van een verre neef, maar aan 23Dingen is ze niet toegekomen. Oei, het is al laat. Even wat te eten klaarmaken en dan moet ze alweer aan het werk in de bieb. Als ze daar binnenkomt, krijgt ze meteen een stortvloed van ervaringen over zich heen van een overenthousiaste collega, die weer één van die 23 nieuwe dingen heeft ontdekt. Kan er niet eens over iets anders gepraat worden?

Beste 23dingen-scepticus:
Of je nu wilt of niet: er is geen ontkomen aan. Hoe langer je wacht, hoe groter de achterstand. Begin gewoon eerst met de oefeningen van 23dingen, voordat je aan andere klussen thuis begint. Laat de telefoon rinkelen, of zeg tegen de beller dat je later op de dag terugbelt. En die verleidelijke Margriet in de brievenbus? Die ga je lekker lezen als je klaar bent met je blog. En als beloning neem je er een lekker kopje koffie bij met een grote bonbon. Want die heb je dan ook echt verdiend!

zondag 24 oktober 2010

de coach vertelt 3


Met een opgejaagde blik in haar ogen stapte een collega het kantoor binnen. Ze had zich met moeite losgemaakt uit het web van de 23dingen-spin. Er moest nu eenmaal vanmiddag gewerkt worden in de fysieke bibliotheek, maar eigenlijk zat ze met haar hoofd bij Flickr, Rss en Blogger.De andere bibliotheekmedewerker stond er al niet anders voor. Ze zou met vakantie gaan en had vast vooruit gewerkt. Nu hoopte ze dat ze even van de cursus kon loskomen.
In de blogs en de wandelgangen verneem ik van morrende partners, die klagen over verpieterende maaltijden in de magnetron, koffie die koud staat te worden en in het ergste geval dat ze maar alleen naar bed gaan, omdat hun geliefde nog achter die ...pc zit.

Dames, dames, het moet niet gekker worden. Zet desnoods een kookwekker naast je computer en stop er dan ook echt mee, als die na een uur begint te rinkelen. 23 dingen is heel leuk, maar het mag toch niet leiden tot burnouts of een huwelijkscrisis!

zondag 17 oktober 2010

de coach vertelt... deel 2

De blogs van "mijn" cursisten lezende, zag ik dat er een vraag was hoe je een afbeelding boven je blog krijgt, zoals bij Blokkenfiesta. Tsja, hoe doe je dat; zelf had ik daar ook geen afbeelding staan, maar bij Google afbeeldingen zag ik een leuke boekenklok, die ik er wel op wilde hebben. Die heb ik in "mijn afbeeldingen" op mijn computer gezet. Daarna kon ik hem uploaden via het Dashboard van Blogger in het vak "Ontwerpen" en dan bij Kop en voilà: daar staat ie nu.
De coach wordt dus vooral zelf wijzer van het coachen...

vrijdag 15 oktober 2010

ding 24 coachen

De cursus was voor mij eind juni afgerond, maar vanaf half oktober ben ik coach van vier nieuwe 23dingen-cursisten bij de Novetheek.
Wat zakt alles snel weg: ik wist al niet meer precies wat je moet doen als je een tekst voor je blog wilt schrijven!
Terwijl ik dit nu zit te doen, heb ik me bedacht dat ik gewoon als coach verder wil bloggen. Ik ga vertellen over de ervaringen met deze voor mij nieuwe tak van sport.
Wordt vervolgd dus...